Kiedy w życiu rodziny pojawia się anoreksja — jak wspierać bliską osobę i siebie?

Wspólne posiłki stają się trudne. Rozmowy coraz częściej dotyczą jedzenia, ciała i leczenia. Pojawia się lęk, czasem złość, a później poczucie winy: „Może trzeba było zauważyć to wcześniej? Może powiedziałam coś niewłaściwego?”.

Kiedy bliska osoba doświadcza anoreksji, cała rodzina może potrzebować pomocy. Ważne są zarówno potrzeby osoby chorującej, jak i tych, którzy próbują ją wspierać.

Choroba nie jest czyimś wyborem

Zaburzenia odżywiania mają złożone uwarunkowania biologiczne, psychologiczne i społeczne. Nie są stylem życia ani dowodem słabego charakteru. Bliscy mogą być ważnymi sojusznikami w leczeniu, a zdrowienie jest możliwe. NIMH — jak mówić o zaburzeniach odżywiania

Współpraca z rodziną powinna odbywać się bez obwiniania. Wytyczne NICE podkreślają potrzebę uważności na poczucie odpowiedzialności i winy, którego mogą doświadczać bliscy. NICE — wsparcie osób z zaburzeniami odżywiania i ich rodzin

Zamiast szukać jednej osoby odpowiedzialnej za chorobę, warto wspólnie ustalić, czego potrzeba teraz do bezpiecznego leczenia i wzajemnego wspierania się.

Rozmowa może zacząć się od troski

„Po prostu zjedz” lub „Przecież dobrze wyglądasz” mogą nie oddawać tego, jak trudne jest doświadczenie chorującej osoby.

Pomocny początek rozmowy może brzmieć: „Widzę, że jest Ci trudno. Martwię się o Twoje zdrowie i chcę pomóc nam znaleźć wsparcie”.

Możesz mówić o konkretnych obserwacjach i własnej trosce, unikając oceniania wyglądu. Nie musisz jednak prowadzić tej rozmowy idealnie. Jeśli kończy się napięciem, to dobry powód, by szukać pomocy w jej dalszym prowadzeniu.

Wsparcie emocjonalne i leczenie muszą iść razem

Anoreksja jest poważną chorobą, która może zagrażać życiu. Wymaga oceny zdrowia fizycznego i psychicznego. Nie należy czekać na określoną wagę, żeby poprosić o pomoc — sam wygląd nie pozwala ocenić, czy osoba doświadcza zaburzenia odżywiania. NIMH — informacje o zaburzeniach odżywiania

Psychoterapia i praca z rodziną powinny być częścią planu leczenia uwzględniającego potrzeby medyczne oraz żywieniowe. Zasady wspierania przy posiłkach i przywracania prawidłowego odżywiania należy ustalać ze specjalistami. Szanowanie osoby nie oznacza pozostawiania niebezpiecznych zachowań bez reakcji. NICE — leczenie anoreksji

Przy omdleniu, bólu w klatce piersiowej, splątaniu lub bezpośrednim zagrożeniu życia potrzebna jest pilna pomoc medyczna — w nagłej sytuacji zadzwoń pod 112.

Co możemy robić podczas spotkań rodzinnych?

Specjalizuję się w pomocy rodzinom, w których życiu pojawiła się anoreksja. Podczas spotkań jest miejsce na perspektywę osoby chorującej i jej bliskich: na lęk, zmęczenie, pytania i różnice w rozumieniu sytuacji.

Korzystając z podejścia skoncentrowanego na rozwiązaniach, przyglądamy się temu, co pomaga Wam współpracować. Szukamy możliwych kroków: spokojniejszego sposobu rozmowy, jasnego podziału zadań czy wsparcia dla osoby, która czuje się przeciążona.

Taka praca może wspierać leczenie. Nie jest jednak tym samym co specjalistyczny protokół terapii rodzinnej ukierunkowanej na anoreksję i nie zastępuje opieki medycznej.

Bliscy też potrzebują oparcia

Możesz kochać i wspierać chorującą osobę, a jednocześnie odczuwać złość, bezradność lub wyczerpanie. Te uczucia zasługują na uwagę.

Warto zadbać również o rodzeństwo, relację między opiekunami i możliwość odpoczynku. Korzystanie ze wsparcia dla siebie pomaga rodzinie nie pozostawać z całym ciężarem choroby w samotności.

Zapraszam rodziny do rozmowy o potrzebach, relacjach i możliwościach wspierania procesu zdrowienia. Umów spotkanie w Booksy.

Umów wizytę w Booksy

← Wróć do artykułów